Yazılar

Aşık Ömer

Aşık Ömer

On yedinci yüzyıl halk şairlerinden. doğum yeri ve tarihi kesin olarak bilinmemektedir. 1630 yılında doğduğu tahmin edilmektedir. Şiirlerinden birinde Vatanı aslimiz Aydın ilidir. diyen şairin bir ordu şairi olduğu ve bursa, Varna, Bağdat, sinop ve Kırım gibi pekçok yeri dolaştıktan sonra, ailesi ile birlikte konyanın Hadim ilçesine bağlı Gözleveye yerleştiği tahmin edilmektedir. istanbulda 1707 yılında vefat ettiği ve Yemişiskelesinde bir türbeye gömüldüğü rivayet edilir

Aşık Ömer, halk şairleri arasında en çok okunan ve kendisinden sonra gelenlerin isminden çok bahsettikleri bir şairdir. Eserlerinden onun iyi bir tahsil gördüğü ve Farisi bildiği, Mevlananın Mesnevisini, Hafızın Divanını okuduğu anlaşılmaktadır. Şiirlerinde Kuloğlu, Kayıkçı Mustafa gibi şairlerin tesirleri görülmektedir. hece vezninden başka, zaman zaman aruzla da şiir yazmıştır. Aşıkane ve sufiyane mahiyetteki bazı

manzumeleri bir tür ilahi gibi uzun zaman tekke ve zaviyelerde terennüm edilmiştir. asker ocağında bulunması sebebiyle, hem serhat boylarının serbest ve maceralı hayatını, yaşayarak dile getirmiş, hem de klasik şiirin mecaz, vezin, kafiye, mazmun ve edebi sanatlarını kullanarak o çevrelerin havasını yansıtmıştır. Bazı şiirlerinde Adli mahlasını kullanmıştır. Bir köy ve

aşiret şairi olmadığı için, şiirlerinde Karacaoğlanda bulunan açık lisana hiç ulaşamamıştır. Ancak 18. yüzyıl ile birlikte devrin diğer şairleri divan şiirinde başlayacak olan mahallileşme cereyanına tesiri vardır. Bunun yanında divan şiirinin bu kabil şairlere tesirini söylemek lazımdır. Zaten 17. asrın ikinci yarısından sonra, divan ve halk şiiri arasında bir yakınlaşma görülmektedir

Aşık Ömeri bu cepheden görmek lazımdır. kelime kullanmakta, kafiye biçiminde usta bir şairdir. Geriye bırakmış olduğu 2 binden fazla şiirle Türk Edebiyatında en çok yazan şairlerden biri olmuştur. Divanı 1872 yılında aşık Ömer Divanı adı ile tertib edilmiştir. Aşağıdaki dörtlükler onun istanbul Destanından alınmıştır

Coşkun sular gibi çağladım aktım, bülbül gibi ah u efganımız var. Şadırvan altlarında seyrine baktım, Ahırkapusunda seyranımız var. Cibalide içtim aşkın dolusun, Baştanbaşa seyreyledim yalısın, Tüfekçiler zapteylemiş delisin, Unkapanı gibi mizanımız var

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir